نحل ( nohl ) ا . ع . كابين زن . و عطيه‌اى كه از مال به كسى دهند و يا مالى كه براى كسى خاص كنند . نحل ( nohl ) م . ع . نحلته نحلا ( از باب فتح ) : بخشيدم بوى چيزى را از طيب نفس و بدون عوض . و نحلت المرأة : دادم كابين آن را . و نحلته مالا : مال دادم به آن و يا چيزى از مال مخصوص به آن كردم . نحل ( nahal ) ا . ع . ج . نحلة . نحلان ( nohl n ) ا . ع . عطيه‌اى كه از مال به كسى دهند و يا مالى كه براى كسى خاص كنند . نحلة ( nahlat ) ا . ع . واحد نحل : يعنى يك كبت انگبين . و نام شهرى . و نام اسبى . نحلة ( nehlat ) و ( nohlat ) ا . ع . كابين زن دادن بىعوض و بىمطالبه . نحلة ( nehlat ) م . ع . نحلت المرأة مهرها نحلة : دادم مهر آن زن را . و نيز نحلة : ادعاى مهر كردن و خواهانى نمودن . نحلة ( nehlat ) ا . ع . مذهبى كه كسى بر خود ببندد و به خود نسبت كند . ج : نحل . نحلة ( nehlatan ) ا . ع . قوله تعالى : وَ آتُوا النِّساءَ صَدُقاتِهِنَّ نِحْلَةً اى فريضة و قيل ديانة و قيل اراد هبة . نحلى ( nahl ) ع . ج . نحيل . نحلى ( nohl ) ا . ع . عطيه و بخشش . نحلى ( nahliyy ) ا . ع . خداوند گبت عسل و نگاهدارندهء آن . نحلى ( nahliyy ) ص . ع . منسوب بقريه نحل . نحلى ( nehliyy ) ص . ع . منسوب بقريه نحلين . نحلين ( nehlin ) ا . ع . نام قريه‌اى در حلب . نحم ( nahm ) م . ع . نحم نحما و نحمة و نحيما و نحمانا ( از باب ضرب ) : گلو روشن كرد و تنحنح نمود . و دم سرد برآورد و ناله برآورد همچو زحير و يا فوق آن . و نحم الفهد : بانك كرد يوز . نحم ( naham ) ع . به سكون ميم بمعنى نعم يعنى آرى . نحم ( nehham ) ا . ع . سخت نحيم . نحمان ( naham n ) م . ع . نحم نحما و نحمانا . ر . نحم . نحمة ( nahmat ) ا . ع . سرفه . نحمة ( nohmat ) م . ع . نحم نحما و نحمة . ر . نحم . نحن ( nahno ) ع . يعنى ما . و نحن نفسنا : يعنى خودمان . نحناح ( nahn h ) ا . ع . بخيل . ج : نحانيح . نحنح ( nahnah ) ا . ع . بخيل . ج : نحانح و نحانحة . نحنحة ( nahnahat ) م . ع . نحنح الرجل نحنحة : گردان شد آواز در شكم آن مرد و گلو روشن كرد . و نحنح السائل : بزشتى و درشتى دور كرد آن سائل را . نحو ( nahv ) ا . ع . راه . و سوى و جهة . و مثل و مانند . و مقدار و نوع . ج : انحاء و نحو . و قصد و آهنك . ج : نحو و نحى و نحية . و نيز نحو : علمى كه در آن بحث مىكنند از احوال كلمات زبان تازى از حيثيت اعراب و بنا و افراد و تركيب . و بنو نحو : گروهى از ازد . نحو ( nahva ) ا . ع . همچون و مثل و مانند . و سوى و نزد . نحو ( nahv ) ا . ع . نحاه نحوا ( از باب نصر ) : برگردانيد آن را . و نحاه نحوا ( از باب نصر و فتح ) : آهنك كرد بسوى آن . يق : نحوت نحوك اى قصدت قصدك . و نحا فلان : بخميد فلان بجانبى و يا كج گرديد در قوس حركت خود . و نحا بصره اليه : برگردانيد نظر را بسوى وى . نحو ( nahv ) ا . پ . مأخوذ از تازى - طريقه و راه . و سوى . و آهنك . و اسلوب و مثل و مانند . نحواء ( nohav ' ) ا . ع . لرزه و يازيدگى و تمطى . نحور ( nohur ) ع . ج . نحر . نحوس ( nohus ) ع . ج . نحس . نحوسة ( nohusat ) م . ع . نحس نحسا و نحوسة . ر . نحس . نحوست ( nohusat ) ا . پ . مأخوذ از تازى - بد اخترى و نافرجامى و شآمت و بدبختى و نامباركى . نحوص ( nahus ) ا . ع . خر مادهء بىشير و بىبچه . و شتر مادهء نيك فربه و آنكه از فربهى آبستن نشود . ج : نحائص . نحوص ( nohus ) م . ع . نحص نحوصا ( از باب فتح ) : نيك فربه گرديد . نحوض ( nohuz ) ا . ع . ج . نحض . نحوض ( nohuz ) م . ع . نحض نحوضا ( از باب فتح ) : كم گرديد گوشت آن . نحول ( nohul ) ا . ع . لاغرى و خشكى .